Grochu też nie guła.

[grochu71]

Czasami się nie da. Pewna niewiasta z naszej ligi wiekowej tak postępuje. A jest nie tylko z deklaracji osobą bardzo wierzącą. Poucza, zrażając do siebie. Atakuje za rzeczy, których nie było. Wymaga zachowań i wypowiedzi narzuconych przez siebie. Wczoraj zmuszony byłem przytrzeć jej nosa. Typowy przykład początków staropanieństwa. Zgożkniałość. Niestety. :( Ale na swój sposób niewyjaśnialny lubię tą osobę.

[Scelena]

A wiesz dlaczego ? Bo widocznie jesteś typem zdobywcy <okok> Czym bardziej ona nie chce tym bardziej Ty ją chcesz <zakochany> Tak to już jest czasami kochasz i nienawidzisz <lol2>

[grochu71]

Ale ja o innej.... I przedziwnym zachowaniu. Postępuje jak moja teściowa. Zgożkniała na starość. Natomiast wspomnianej powyżej brak ponad 30stu lat do tego stanu.

[Scelena]

Mowa o naszej wspólnej koleżance ?

[grochu71]

Dorotka...wybacz. Nie powiem kto. Zbyt łatwo ją zidentyfikować.

[grochu71]

Dlaczego?.... Nie jesteśmy w stanie zatrzymać się nad czyimś smutkiem. Nie widzimy czyjegoś cierpienia. Lub odwracamy głowę. Nie zauważamy uśmiechu i dobra innych. Ich sukces przemyka obok nas niezauważony. Dobre słowo płynące ignorowane. Wołanie samotnego na puszczy? Nie... Doskonale widzimy błędy bliźniego. Jak tylko mogę i potrafię, staram się nie sekować za błędy drugiego. Nie zawsze mi to wychodzi. Przepraszam.

[grochu71]

Szkoda, że nie ma ideałów. Jednak nie do każdego ta prawda dociera. A życie daje nam sporo przykładów. Otaczają nas nieomylni i wszech wiedzący . Myślę, że to samo i ja mógł bym od innych usłyszeć. Ile z tego powodu razy dochodziło do niesnasek. Tak pragnął bym by było inaczej. By w ludzkich relacjach panowało dobro i serdeczność. Może powinienem zacząć od siebie? Trzy słowa dziękuję, przepraszam, proszę. Może to być od początku syzyfowa praca. Czy poddać się? Myślę, że nie. Może kiedyś przebiję się przez skorupę innych osób serdecznością. Da Bóg z pożytkiem dla siebie. Może i drugiej osoby. A ileż to razy Bóg przebijał się i przebija przez moją skorupę? Wielokrotnie, choć ja nie zauważam tego. Czy zniechęcił się?

[grochu71]

Sam zdziwiony jestem. Jeśli daję słowo, to staram się trwać. Nie zmieniam zdania. Myślę rozsądnie. Ale tylko to zagwarantuję co realnym jest. I zdziwienie widzę, że trwam. Nie jestem papierkiem rzuconym na ziemię, który mało, że zaśmieca to i lata jak wiatr zawieje. Uczciwie trwam przy słowie danym drugiemu. Jeśli obiecam, że zrobię- to staram się tak czynić. Jeśli kocham- to trwam. Jeśli wierzę- to nie ma ale. Czasami realizuję pewne rzeczy kosztem siebie. I co w tym dziwnego? Szanuję innych i siebie.

[Scelena]

I to jest szlachetność właśnie <okok> Mało ludzi dziś może poszczycić się taką cechą.

[SylVWia]

Dobry z Ciebie człowiek, groszku.
Każdy ma swoje "ułomności", ale wielką sztuką jest ludzi za nie szanować. Szanować ich za to, że potrafią o nich otwarcie powiedzieć.

[grochu71]

Ja i dobro? Co najwyżej staram się.

[grochu71]

Zostaje czasem tylko wiara. W to, że będzie po ludzku lepiej. Ale też i wiara w to co Zbawiciel obiecał. Patrząc na ludzkie działania....to naprawdę można się załamać. Słudzy tego świata robią co mogą by zatruć twoje życie. Pseudo bliscy by swoje osiągnąć. Obecna ekipa od ośmiu lat nawet nie wie, że istniejesz. A swym działaniem z upodleniem ludzi idą hurtowo. Powinienem się mścić, walczyć? Aż ręka świerzbi. Ale jeszcze miłość Pana powstrzymuje mnie od tego. To dzięki niemu pozostały mi jeszcze odrobiny zdrowego rozsądku. Obym nie czynił źle innym. Sam przecież tego nie chcę.

[SylVWia]

Ja i dobro? Co najwyżej staram się.

Na pewno wrażliwy. A ludzie wrażliwi są po prostu dobrymi ludźmi

[grochu71]

Gdy prawdziwie zostaję sam. Do kogo mam się zwrócić? Toż logika nakazuje..."Panie , do kogóż pójdziemy....". Przypadek dzisiejszego przekazu ewangelicznego? Nie sądzę. I tak uczynię. A i innym życzę by przyjęli. Tego nie da się pojąc. To sercem trzeba przyjąć. Jeśli walczysz z Bogiem i udowadniasz, że go nie ma..... To po co walczysz z kimś kogo nie ma. Walczysz ze sobą. Swymi niepowodzeniami i uprzedzeniami. To Bóg ciebie upił? To Bóg pchnął do zdrady przekonań czy małżeństwa? Pchnął ciebie do kradzieży? To nasz wspólny wróg. Pierwszy komunista, szatan. A zło codzienne wynika ze słabości woli ludzkiej. Braku odpowiedzi na zaproszenie Boże do współpracy. Logicznie rzecz biorąc....dobro Boże, czy zło tego świata. Wybór jasny...już tu na ziemi może być dobrze. Ale zło popycha dalej....więcej, więcej. Jesteś ty i nikt inny. No może jest inny ale jako przedmiot realizacji własnego ja.

[Scelena]

Tak jest kaznodziejo <yes> Nie myślałeś żeby zostać księdzem ?